Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Cookies.
Zamknij
scroll

Skład tekstu paginy

Skład, 27 sierpnia 2022

Wpis Skład tek­stu paginy przed­sta­wia pro­jek­to­wa­nie nume­rów stron w doku­men­cie. Jest to tzw. pagi­na­cja bie­żąca. Wyróż­niamy jed­nak dwa rodzaje pagin: paginy bie­żące i żywe. O pagi­nach żywych opo­wiem w kolej­nym wpisie.

Pagina bieżąca

Pagina bie­żąca to okre­śle­nie typo­gra­ficzne ozna­cza­jące numer strony doku­mentu. Parzy­ste numery stron zawsze poja­wiają się na stro­nach verso doku­mentu (lewa strona dzieła), zaś nie­pa­rzy­ste na stro­nie recto (prawa strona dzieła). Pro­ces nada­wa­nia nume­rów stron nazy­wamy pagi­na­cją. Powinna być ona kon­se­kwentna w całym dziele, łatwa do zna­le­zie­nia i przej­rzy­sta. Spójrzmy na przykład:

Skład tekstu paginy

Umiejscowienie paginacji

Pagi­na­cję sto­su­jemy na wszyst­kich stro­nach doku­mentu wyłą­cza­jąc:
1.Czwórkę tytu­łową, lub dwójkę tytu­łową
2. Stro­nice nie­za­dru­ko­wane
3. Stro­nice cał­ko­wi­cie pokryte ilu­stra­cjami
4. Stro­nice szpi­cowe (to strony wień­czące roz­dział) – z wyłą­cze­niem publi­ka­cji praw­nych, szkol­nych i zawo­do­wych, jeśli zacho­dzi w nich koniecz­ność powo­ły­wa­nia się na numer strony.
5. Wkładki
6. Wklejki
7. Mapy

Formatowanie pagin bieżących

Paginy bie­żące (zwy­kłe) ozna­czamy cyframi arab­skimi, zaś cyframi rzym­skimi możemy ozna­czyć strony spisu tre­ści, przed­mowy, wstępu, podziękowań. 

Pagi­na­cję rzym­ską naj­le­piej skła­dać minu­sku­łami. Spójrzmy na przy­kład, gdzie została ona zasto­so­wana do Spisu treści.

Skład tekstu paginy

Styl i wielkość pagin

Paginy skła­damy na ogół tym samym kro­jem pisma co tekst dzie­łowy. Jeśli jed­nak życzymy użyć dla roz­dzia­łów odmien­nego kroju pisma, taki sam możemy śmiało zasto­so­wać do for­ma­to­wa­nia paginacji.

Pagi­na­cja może być zło­żona tym samym stop­niem pisma co tekst główny, jed­nak ład­niej pre­zen­tuje się o sto­pień, dwa mniej­sza. Cho­dzi o to by nie zakłó­cała odbioru głów­nej tre­ści dzieła, a peł­niła jedy­nie funk­cję orien­ta­cyjną w dziele. 

Pagi­na­cja sfor­ma­to­wana tym samym stop­niem pisma może mieć zasto­so­wa­nie w publi­ka­cjach o cha­rak­te­rze infor­ma­cyj­nym, gdzie tekst dzie­łowy jest skła­dany małym stop­niem. W takim przy­padku można użyć nawet nieco więk­szego stop­nia pisma. Spójrzmy na poniż­szy przykład:

Skład tekstu paginy

Pagi­na­cję możemy umie­ścić w róż­nych miej­scach doku­mentu. Spójrzmy na przy­kłady, w któ­rych nie­które ozna­cze­nia wystę­po­wa­nia pagin posia­dają podwójną sze­ro­kość. Poka­zują one, że możemy zasto­so­wać pagi­na­cję tylko na jed­nej stro­nie doku­mentu, umiesz­cza­jąc tam dwa numery stron: bie­żą­cej i kolej­nej lub poprzedniej.

Skład tekstu paginy

Zakończenie

Jak widać umiesz­cza­nie nume­rów stron w dziele możemy prze­pro­wa­dzać na różne spo­soby. Ważne jest żeby pagi­na­cja nie odwra­cała uwagi czy­tel­nika od tre­ści dzieła i sta­no­wiła pomoc w nawi­ga­cji. W następ­nym wpi­sie przed­sta­wię poję­cie żywych pagin i ich zacho­wa­nie w dziele.