Paginacja

1. W publi­ka­cji, która zawiera dużo róż­nych powta­rzal­nych ele­men­tów, takich jak żywe paginy, winiety – numery stron należy umiesz­czać w miej­scach, w któ­rych czy­tel­nik spo­dziewa się je znaleźć.
2. Numery stron w takich przy­pad­kach powinny być dys­kretne i nie prze­szka­dzać w lekturze.
3. Do pagi­na­cji możemy zasto­so­wać taki sam krój pisma, jaki został użyty dla tek­stu dzie­ło­wego. Może oka­zać się to naj­wy­god­niej­szą formułą.

Umiejscowienie paginacji

Pagi­na­cję sto­su­jemy na wszyst­kich stro­nach doku­mentu wyłączając:
1. czwórkę lub dwójkę tytułową
2. stro­nice nie­za­dru­ko­wane (wakaty)
3. stro­nice cał­ko­wi­cie pokryte ilustracjami
4. stro­nice szpi­co­we¹ (to strony wień­czące roz­dział), z wyłą­cze­niem publi­ka­cji praw­nych, szkol­nych i zawo­do­wych, jeśli zacho­dzi w nich koniecz­ność powo­ły­wa­nia się na numer strony.
5. wkładki
6. wklejki
7. mapy.

¹ Kolumna szpi­cowa – to ostat­nia kolumna roz­działu książki. Tekst w tej kolum­nie powi­nien zaj­mo­wać mini­mal­nie 1/​5 stronicy.