1. Norma w języku pol­skim prze­wi­duje wiel­kość wcię­cia akapitowego:
• 1 firet dla tek­stów, w któ­rym kolumna ma sze­ro­kość do 12.782 mm (do 25 cycerów)
• 1 i 1/​2 firetu dla tek­stów, w któ­rych kolumna ma sze­ro­kość ponad 12.782 mm (ponad 25 cyc.)
2. Możemy usta­wić wcię­cia o wiel­ko­ści 2 fire­tów (skład będzie wyglą­dał bar­dziej ele­gancko), ale już więk­sze wcię­cie nie będzie wyglą­dało dobrze.
3. Możemy rów­nież wybrać wcię­cie o wiel­ko­ści interlinii.
4. Wiel­kość wcię­cia powinna być jed­na­kowa w całym dziele, dla wszyst­kich uży­tych stopni pisma.
5. Koń­cowy wiersz aka­pitu powi­nien być co naj­mniej 2 razy dłuż­szy niż wiel­kość wcię­cia akapitowego.
6. Jeżeli koń­cowy wiersz jest krót­szy od peł­nego wier­sza o odle­głość mniej­szą niż firet pisma, jakim skła­damy tekst, wtedy trzeba go wyju­sto­wać kli­ka­jąc w ikonkę justowania: 

7. Nie sto­sujmy wcięć aka­pi­to­wych dla pierw­szego aka­pitu pod nagłów­kiem, aka­pitu nastę­pu­ją­cego po tytule roz­działu i po śród­ty­tule, aka­pitu z inicjałem.
8. Wcię­cie, które usta­wimy w przy­pi­sach decy­duje o wcię­ciu aka­pi­to­wym w całym dziele (naj­pierw opra­co­wu­jemy wcię­cie dla przy­pi­sów, a potem umiesz­czamy tę war­tość w stylu aka­pi­to­wym dla tek­stu z wcięciem).