Opty­malną dłu­gość wier­sza okre­śla się czę­sto liczbą zna­ków lub wyra­zów, które miesz­czą się w jed­nym wier­szu.
1. Sze­ro­kość kolumny możemy obli­czyć na różne spo­soby:
a. Opty­malna dłu­gość wier­sza ma war­tość od 1,5−2dłu­go­ści alfa­betu zło­żo­nego małymi lite­rami (minu­sku­łami).
b. Opty­malna dłu­gość wier­sza to rów­nież 9lub 10wyra­zów miesz­czą­cych śred­nio 5,5znaku na 1wyraz.
c. Ide­alny sto­su­nek sze­ro­ko­ści łamu do wiel­ko­ści stop­nia pisma to 2: 1lub 2,5: 1, co ozna­cza, że wiersz może mieć dłu­gość 20– 25pica dla pisma 10pt.
2. Źró­dła podają 27zna­ków jako mini­malną dłu­gość wier­sza, 40zna­ków – opty­malną, a 70zna­ków – mak­sy­malną.
3. Robert Brin­ghurst podaje prze­dział 45−75zna­ków ze spa­cjami; opty­mal­nie 66.